Kriptografi uzmanı Matthew Green, yapay zekânın yazılım dünyasında beklenmedik bir etki yaratabileceğini savunuyor: Sistemler daha hızlı taranıp daha çok açık kapatıldıkça, devletlerin yasal çerçevede siber araçlarla hedeflere erişmesi zorlaşabilir.
Green'e göre bu tablo, güvenlik açıklarını bulmayı hızlandıran büyük dil modelleriyle birlikte daha da belirginleşebilir. Şirketler daha az hata içeren ürünler geliştirdikçe, uzun süredir var olan "gözetim için açık arama" yaklaşımı da yeni bir döneme girebilir.
Siber güvenlik alanındaki bazı uzmanlar bu görüşe katılıyor. Luna Tong, bugün açık bulmanın adeta bir "altın çağ" yaşadığını ancak bunun kalıcı olmayabileceğini söylüyor. Paolo Stagno ise, devletlerin erişim arayışından vazgeçmeyeceğini ve açıkların azalmasının bu dengeyi değiştirebileceğini belirtiyor.
Diğer uzmanlar ise daha temkinli bir okuma yapıyor. Onlara göre yapay zekâ, basit açıkları daha görünür hale getirse de karmaşık ve yüksek değerli güvenlik zafiyetleri tamamen ortadan kalkmayacak. Ayrıca modern cihazlardaki gelişmiş koruma katmanları, saldırı yüzeyini zaten daraltıyor.
Eva Galperin ve Katie Moussouris gibi isimler, yapay zekâ destekli geliştirme süreçlerinin yeni açıklar üretebildiğini, buna karşın yamalama sürecinin her zaman aynı hızda ilerlemediğini vurguluyor. Bu da güvenlik, gizlilik ve erişim arasındaki dengeyi daha kritik hale getiriyor.
Uzmanların ortak noktası şu: Yapay zekâ, yalnızca saldırı ve savunma araçlarını değil, dijital güvenliğin gelecekteki mimarisini de yeniden şekillendiriyor. Önümüzdeki yıllar, daha akıllı sistemlerin daha sağlam bir dijital ekosistem kurup kuramayacağını gösterebilir.
